Mijn kind zoek....

Vandaag waren mijn ouders een dagje op visite
Gezellig voor Max en om wat klusjes voor mij te doen
Mantelzorg met een beetje extra dus eigenlijk
Max verheugde zich er erg op en ik kon de afleiding eigenlijk ook wel gebruiken

De ochtend bestond uit gezelligheid, een klusje en wat huishouden
Max had een leuke tijd
En ik zag mijn huis weer schoon worden
Na een weekje zitten versloft alles toch wel een beetje

En toen was het halverwege de middag
Opa had beloofd om met Max nog even naar de kinderboerderij te gaan
Op de fiets natuurlijk, want dat is gezond
Dus zo geschiedde

Fietsen uit de schuur en gaan....
Gelukkig weet Max de weg
Want Opa als echte Almeerder weet natuurlijk niet al te veel te vinden in deze buurt
Opa voorop en Max de weg uitleggend erachter aan

Bij het park aangekomen keek Opa achterom
Max we gaan even omrijden ok
We gaan hier links in plaats van rechts, leuk
Leuk riep Max en Opa reed door

Nog geen halve minuut later kijkt Opa weer achterom
Opa krijgt de schrik van zijn leven
Max is weg, geen mannetje op een blauwe fiets achter hem
Opa stopt en stapt af

Roept een paar keer Max zijn naam en draaid zich om
Geen Max, geen antwoord
Opa wist het zeker, hij is vast het voetpad op gefietst en niet het fietspad
Wat moest hij doen?

Even afwachten dus
Na een tijdje besluit Opa mij te bellen
Uhmm Joke, klonk het aan de andere kant van de lijn
Ik ehhh...ik ben Max kwijt

Heel grappig denk ik nog even
Dan ineens slaat de paniek om mijn hart
Shit, ze zijn in het park en mijn vader is mijn kind kwijt
En ik kan niet autorijden, dus er niet heen

Ik hoor mijzelf heel rustig zeggen dat ik Max geleerd heb dat hij stil gaat staan
Stil staan en nergens heen gaan als je ons kwijt bent
Maarja nu is hij in het park, alleen...
Als hij maar niet....schiet er door mijn hoofd

Ik leg neer en bel meteen vriend R
Kan je me nu komen halen? Max ik zoek, hoor ik mijzelf in paniek roepen
R komt meteen en zegt nog: joh rustig hij kan daar geen kant op
Nee denk ik maar hij is wel in een park en 7 jaar en alleen

Ik leg neer en dan gaat mijn mobiel weer
Max is terecht, hij kwam ineens aan fietsen
Was eerst stil gaan staan vertelde hij en toen Opa hem niet kwam halen
Toen ging ik maar naar huis Opa, ik weet de weg Opa

Een trillend stemmetje aan de telefoon
Mam ik moest wel huilen
Ik was het voetpad op gefietst (had mijn vader toch gelijk)
En ineens was Opa weg

En mam? Ik heb lekker een Magnum gekregen van Opa, voor de schrik.
Mama glimlacht en voelt de klemmende angst verdwijnen
Ik hoor mijn stem trillen als ik zeg dat ik trots op hem ben dat hij de weg wist
En dat hij gedaan heeft wat ik hem altijd geleerd had

Max antwoord: Mam zal ik voor jou ook een magnum meenemen voor de schrik?